Mijn kracht als vrouw, 2

14 Dec

Ik weet nog zo goed dat ik, als bedankje voor mijn ceremoniemeester’kwaliteiten’ op hun trouwdag, een schilderijtje kreeg van het bruidspaar. Ieder lid van het bruidspersoneel kreeg een uniek schilderijtje wat was gebaseerd op een eigenschap die het bruidspaar in hem/haar waardeerden. Prachtige complimenten kwamen voorbij voor hen die creatief, daadkrachtig of een geboren spreker waren. En ik merkte dat ik teleurgesteld was toen achterop mijn schilderijtje LIEF stond. Konden ze nou niets anders verzinnen dan LIEF? Dat lieve meisje Nadine, blèh! Dat wist ik nou wel!

Vandaag moet ik hier natuurlijk hartelijk om lachen en kan mezelf zien zoals anderen mij al veel eerder zagen. Nu zie ik wat een mooie kwaliteit ik in huis heb. In plaats van dat ik het zie als zwak en soft, want dat was het vooroordeel dat ik erover had.

Dit doet mij denken aan het Talentenspel. Door dit spel ‘te spelen’, onder begeleiding van lieve Jacqueline Tamminga,  viel er een geweldig kwartje bij mij: mijn verschillende talenten kunnen veel beter samenwerken dan elkaar maar steeds tegenwerken.

Herken je dat? Dat dat ene stemmetje bijvoorbeeld zegt ‘Laat je niet gek maken! Kom voor jezelf op!’, terwijl dat andere stemmetje liever zorgzaam en liefdevol ‘moedert’ over de ander. En vervolgens word ik, als ‘koningin in mijn eigen koninkrijk’ heen en weer geslingerd tussen deze beide ‘raadgevers’….

‘De moeder’ en ‘de krijger’; beiden mooie kwaliteiten, maar die mij ook geweldig in de weg konden zitten. Totdat ik me realiseerde dat ze kunnen samenwerken! Sterk en krachtig zijn op een liefdevolle manier! Wow….

Welke talenten van jou zitten jou, als koningin, regelmatig dwars? En is er niet ook een manier waarop ze kunnen samenwerken en elkaar kunnen versterken?

Ben erg benieuwd naar je reactie….

Advertenties

Mijn kracht als vrouw, 1

8 Dec

Al een aantal jaren ben ik mijn eigen vrouwelijke kracht en de kracht van andere vrouwen weer aan het ontdekken.

Op de lagere school speelde ik al meer met jongens dan met meisjes. En klom ik in bomen.  Ik ben een meisje dat door haar vader meer gewaardeerd werd om haar prestaties en minder om haar lief, gevoelig en zorgzaam zijn. Én ik groeide op in de tijd van reclamespotjes als : ’Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.’

Kortom, mijn conclusie was dat mannelijke eigenschappen duidelijk superieur zijn aan vrouwelijke eigenschappen!

En dit terwijl ik toch van oorsprong een heel gevoelig, liefdevol, zorgzaam en empathisch meisje ben.

Je begrijpt het al: ergens ging dit wringen.

Is Bedrijfseconomie wel de juiste studie voor mij geweest? (“Als psycholoog is er geen droog brood te verdienen!”, hoor ik mijn vader nog zeggen) Heb ik wel de juiste ‘carrière’ gekozen? Wil ik wel een ‘carrière’ met alles wat daarbij hoort? “Ja maar pa, ik ben daar niet gelukkig?”

Toch maar meer naar mijn hart luisteren? Durf ik dat wel? Wat zal iedereen daarvan vinden? Heb ik een prachtige studie gedaan ga ik lesgeven….

Maar het bleek dat ik in het HBOonderwijs veel meer van míjn kwaliteiten kon inzetten. En een aantal van de mensen in mijn omgeving vond het zelfs stoer dat ik mijn hart durfde te volgen.

Ik was zeker gelukkiger. Totdat ik toch ook daar weer erg werd geconfronteerd met allerlei mannelijke energie zoals verborgen agenda’s, regeren obv angst, gebrek aan gelijkwaardigheid en steun en het voorbijgaan aan de emotionele onderstroom.

Ondertussen overleed mijn moeder en voelde ik me letterlijk volwassen worden. En 1,5 jaar later werd ik zelf moeder. Wat een geluk! Iets wat ik al van kleins af aan zo graag wilde en voor me zag. Maar, geheel verrast, merkte ik dat er ook behoorlijke grijze wolken boven mijn leventje konden blijven hangen. Zeker in ‘de tropenjaren’ met twee kleine kinderen…

Dus je begrijpt dat mijn eigen mannelijke en vrouwelijke eigenschappen behoorlijk door elkaar werden gehusseld en op zijn kop werden gezet. Om opnieuw door mijzelf te worden herbekeken en hergewaardeerd.

Wie ben ik nu eigenlijk écht? Los van alles wat ik van mijn ouders, mijn omgeving en de maatschappij heb geleerd over wat gewenst is en wat niet of minder gewenst.

Herken jij dit proces? Dat je jezelf opnieuw gaat ontdekken en waarderen…